گلزار ابراهیم

14. تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: 8905/10 آغاز: ای شده سود از تو زیان همه ×× جنس غمت زیب دکان همه / کرده از چاشنی معرفت ×× شهد یقین زهر گمان همه؛ انجام: روی تو نگاه را بهاری کردست ×× موی تو دماغ را تتاری کرده است / در حسرت تشریف تو جمله مه و سال ×× نوروز چون من روز شماری کردست / تا هست دعا زبان دعاگوی تو باد ×× بازوی بقا قوی به نیروی تو باد / تا قصه گلزار براهیم کنند ×× گلزار جهانیان گل روی تو باد شامل قصاید و ترجیعها و ترکیب‌ها، غزلیات و رباعیات؛ خط: نستعلیق، بی‌کا، تا: قرن 11؛ جلد: روغنی مذهب، 77گ (136پ-212پ)، 18سطر (8/3×17/6)، اندازه: 14/9×25/7سم [ف: 29/1-290]