گلدسته برجسته و گنجینه سربسته

1. تهران؛ دانشگاه؛ شماره نسخه: 7755 آغاز: فهرست این سفینه بی قرینه که در حقیقت گنجینه ایست پر از لئالی اشعار آبدار بل خزینه ندرت دفینه ایست مملو از طلای دست افشار ... هو الفیاض دیباچه بیاض. این نسخه که نزهت گه عقل و جان است ×× از دیدن آن چشم خرد حیران است / خرم چمنی است از گل و ریحان پر ××اوراق گل و خطوط او ریحان است. خیابان آرایی گلستان سخن به برگ و نوای حمد و ثنای بهار پیرایی است گلشن ابیات رنگینرا به عندلیبان الهام سرود ارزانی فرمود؛ انجام: و کحل الجواهر دیده اولوالابصار باد بماند سالها این نظم و ترتیب ×× زما هر ذره خاک افتد / غرض نقشی است کز ما باز ماند ×× که هستی را نمی‌بینم بقایی / مگر صاحب دلی روزی برحمت ×× کند در حق درویشان دعایی تمام شد ماه کبک سنه 1795 بکرمی خط: نستعلیق هندی، بی‌کا، تا: ماه کبک سال 1795 هندی برابر با سال 1883 مسیحی؛ مجدول، با چند سرلوح، با یادداشتی که در آن آمده که این نسخه در 1883 مسیحی (برابر با 1795 هندی) 84 سال پیش نوشته شده؛ کاغذ: هندی، جلد: تیماج مذهب، 293گ، 25 سطر(16×28)، اندازه: 21×36سم [ف: 16-690]