گفتار منظوم و منثور

مشهد؛ فرهنگ و هنر؛ شماره نسخه: ب-3 آغاز: بسمله، قامتم گر زبار رنج خم است ×× دلم آشفته تر ز درد و غم است؛ انجام: آنچه دانم دانی بلکه تحملش نتوانی مگر این قطعه که گفته ام بخوانی شاید بدان رسی که از من نپرسی. خط: نستعلیق، کا: حسن تقدیسی تفرشی فراهانی، تا: 25جمادی الثانی 1371ش؛ اهدایی: بانو حکیمه الهی صاحب الزمانی؛ جلد: مقوای ساغری، 315ص (5+60+79+42+129)، 12سطر(10×14)، اندازه: 16×22/5سم [ف: -95]