گرشاسب نامه

8. تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: 1167 آغاز: برابر خط: نستعلیق ناخوانا، کا: علی اکبر تفرشی، تا: 1264ق؛ آن برای محمد تقی سپهر (لسان الملک) مؤلف ناسخ التواریخ نوشته شده و جزء کتابخانه وی بوده، در پایان آخرین صفحه عباسقلی پسر لسان الملک سپهر تاریخ وفات پدر را در 26 ربیع الثانی 1297 یادداشت و تذکر داده که این کتاب در تقسیم کتاب‌های پدرش به وی رسیده و نیز در پایان صفحه دوم یادداشت مفصلی به سال 1303 در معرفی از اسدی و گرشاسب‌نامه به خط خود نگاشته و مقدمه‌ای که پیش از شروع به نگارش گرشاسب‌نامه نوشته شده بسیار شبیه به انشاء رضا قلی خان هدایت می‌باشد و عین این عبارات را با کمی نقصان و اضافه در مجمع الفصحا می‌بینیم، مصحح، محشی به خط دهخدا و امضاء او، نسخه در دست ملک الشعراء بهار بوده و کمتر برگی دارای حواشی و تعلیقات ایشان نیست، نسخه در دست دانشمندان دیگری هم بوده و آنها نیز مطالبی در حاشیه بیشتر از صفحات آن نوشته‌اند و نیز با چندین نسخه دیگر مقایسه شده و پس از اتمام گرشاسب نامه در ص 560-570 قصائد اسدی که در مناظره آسمان و زمین و دین مسلمانی و مجوس و نیزه و کمان و روز و شب می‌باشد نگارش یافته و آخرین قصیده بدین بیت: «راد بونصر خلیل احمد کز نصرت و حمد ×× افسر و جاه و جلالست و سرملک و نعم، خاتمه یافته؛ جلد: تیماج، 286گ، 16سطر، اندازه: 14×21سم [ف: 3-446]