الكيمياء

93. تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: 1229/7-طباطبائی آغاز: بسمله و ركبت غير طريقهم نسئل الله ان يتجاوز عنا ... فاول ما اذكر فضائل الصنعه و تحقيقها و البرهان عليها ... سر الصنعه و تحقيقها قال ابو عبدالله ان الله عزوجل علم الاسماء كلها؛ انجام: و قال سیدی ابوالعباس فی قصيدة له المسمات بالزابرجه الكبرى ... تسحقه سحقا ناعما و تجعله فی آنية مزججه ... ثم تحرقه بالنار و اتركها حتى تهدء النار ... ثم انظر فان وجدته و الاكرر عليه العمل و هذا ان جعلت عليه شيء من نحاس الاحمر بيضته انتهى من مؤلفه از ابو عبدالله، مجموعه‌ای است از دستورهای کیمیایی دارای عنوان «فصل و مسئله»، در شرح حجر الحکماء چنین آمده: «قال ابو عبدالله اعلم انى قد جمعت هذا الكتاب من اربعه عشر تأليفا فی الصنعه لاقوام شتی و الذی اتفق عليه فلاسفه الهند و الروم» (199) و در ص 203 آمده: «و قد رتب بعض المشائخ هذا الكتاب على خلاف ترتیب المصنف فلخصه و ربما زاد فوائد بقیاس آخر فقال» از حرانی و خالد و کتاب الرياض (تصنیف جابر بن حیان) یاد می‌کند؛ بی‌کا، بی‌تا؛ افتادگی: آغاز وانجام؛ دارای خط خوردگی بسیار، در نیمه دوم چند جا از براده (ز) و براده (خ) یاد شده است، در همین صفحه 198 آمده: «و قال الراهب ان كان في الصنعه شيئا يشترا بدراهم فهو باطل و قال حكيم آخر»؛ کاغذ: اصفهانی، جلد: تیماج، 32گ (98-129پ)، اندازه: 12×19سم [ف: 23-806]