کنز اللغات

269. قم؛ مسجد اعظم؛ شماره نسخه: 1785 آغاز: دهثم: مرد خوش خلق. دهکم: مرد به غایت بیر. دیم: باران‌های رعد وبرق وبارانهای دایمی واوجمیع دیمة است. دسم: جرب. دیتم: گیاهی است که آن را؛ انجام: منزل: فرود آمدن گاه وجای. منازل: جمع. مزقال: اشتر بسیار دونده ونام شخصی. مرقل: اشتر دونده. منوال: طورو رجه وطریقه وچوبی که جولاه جامه بر آن خط: نستعلیق، بی‌کا، بی‌تا؛ افتادگی: آغاز وانجام؛ جلد: تیماج مذهب، 299گ، 15سطر، اندازه: 18×25سم [ف مخ: 4-1626]