نسخه آزمایشی پایگاه فهارس نسخه‌های خطی • دربردارنده بیش از ۷۶ هزار اثر و ۴۳۸ هزار نسخه خطی
شناسنامه کالبدشناسی نسخه خطی
/m/256153
کتابخانه و مخزن نگهداری: ملی
شهر و کشور: تهران
شماره نسخه: 1808

نشان‌های نسخه‌شناسی و کالبدشناسی

اصل نسخه (دستخط مؤلف) —
حواشی به خط مؤلف —
تذهیب و سرلوح —
نگاره و نقاشی —
تصحیح‌شده (مصحح) —
دارای حواشی (محشی) —
سطور مجدول (جدول‌بندی) —
دارای رکابه (پای‌صفحه) —
مقابله و بلاغ —
چاپ عکسی / فاکسیمیله —

مشخصات کاتب و تاریخ کتابت

تاریخ کتابت:
984ق (984 هـ.ق)
محل کتابت:
نامشخص
ردیف ثبت در مأخذ:
ردیف 56 (در فنخا)

ویژگی‌های مادی و ظاهری نسخه

نوع و اقلام خط:
نسخ
تعداد برگ و سطر:
234 برگ • 22 سطر
ابعاد و اندازه (سانتی‌متر):
18×26سم
کاغذ و جلد:
سمرقندی • چرم

آغاز نسخه

منطبق بر آغاز اثر (در مأخذ: «برابر»)
« الحمدلله الذی انزل على عبده الكتاب لكل شيء تبيانا و جعله لتصديق نبوته و تاييد رسالته الخ. اما فان القرآن بحر لاتفنى عجايبه. »

انجام نسخه

منطبق بر انجام اثر (در مأخذ: «برابر»)
« و قال اذا كان العذر طباعا ... الى كل اجل عجز. و لنقطع الكلام حامدين ... »
فوائد و رسائل مندرج در نسخه:
با اجازه‌ای که از خط مجیز آن ابوالمظفر یوسف بن علی مطهر معروف به علامه حلی نقل شده در این اجازه نامه علامه حلی به ابوالحسن علی بن ابی ابراهیم محمد بن ابی علی الحسن بن ابی المحاسن زهره به پسر او ابوعبدالله الحسین برادر او ابوعبدالله محمد دو فرزند آنها ابوطالب احمد شهاب الدین ابومحمد عزالدین سن اجازه داده که تمام تصنیفات عقلی نقلی یا انشاآت قرآآت او یا آنچه با اجازه نقل داده شده آنچه او از کتب اصحاب شنیده نقل کنند، این اجازه نامه به خط احمد بن روح الله به تاریخ 984ق است
فنخا مشخصات مأخذ و استناد فهرست‌نگاری:

فهرستگان نسخه‌های خطی ایران (فنخا)، به کوشش مصطفی درایتی، تهران، سازمان اسناد و کتابخانه ملی جمهوری اسلامی ایران.

جلد 26 • صفحه 796 • ردیف 56
متن فنخا (مأخذ نسخه خطی):
56. تهران؛ ملی؛ شماره نسخه: 1808 آغاز و انجام: برابر خط: نسخ، کا: شاید احمد بن روح الله، تا: 984ق؛ با اجازه‌ای که از خط مجیز آن ابوالمظفر یوسف بن علی مطهر معروف به علامه حلی نقل شده و در این اجازه نامه علامه حلی به ابوالحسن علی بن ابی ابراهیم محمد بن ابی علی الحسن بن ابی المحاسن زهره و به پسر او ابوعبدالله الحسین و برادر او ابوعبدالله محمد و دو فرزند آنها ابوطالب احمد شهاب الدین و ابومحمد عزالدین سن اجازه داده که تمام تصنیفات عقلی و نقلی یا انشاآت و قرآآت او یا آنچه با و اجازه نقل داده شده و آنچه او از کتب اصحاب شنیده نقل کنند، این اجازه نامه به خط احمد بن روح الله و به تاریخ 984ق است؛ کاغذ: سمرقندی، جلد: چرم، 234گ، 22 سطر (12×19)، اندازه: 18×26سم [ف: 10-389]