کلیات شمس

96. قم؛ گلپایگانی؛ شماره نسخه: 1327-8/37 آغاز: روان شود زره سینه صد هزار پری ×× چو بر قنیه بخواند فسون احیا را / کجاست شیر شکاری وحملهای خوشش×× که پرکنند زآهوی مشک صحرا را؛ انجام: تو غافلی زجرعه توحید لاجرم×× از جام عشق سینه هشیار را چه حظ / برخیز یک صباح که جل صبح درگذشت ×× درخواب رفته دیده بیدار را چه حظ خط: نستعلیق، بی‌کا، بی‌تا؛ افتادگی: آغاز؛ جلد: تیماج مذهب، 168گ، 22 سطر، اندازه: 18×27سم [ف: 4-1895]