کلیات

2. تهران؛ دانشگاه؛ شماره نسخه: 3020 آغاز: بسمله. الحمدلله الذی اکرمنا بحسن الآداب ... و بعد فیقول علی محمد بن محمد حسن الگرمرودی الآذربایجانی ان العالم الفاضل ... میرزا محمد حسین کان من اهل گرمرود ...؛ آغاز دیوان: فدیتک یابن المصطفی بعدک العفا×× علی العیش ان العیش بعدک ما صفا؛ انجام: چون او بارباب هنی رحمت کند بی منتها ×× بفزایدش فرو بها باری خدای ذوالمنن (تمام شد) دیوان اشعار و منشآت و آثار عربی و فارسی میرزا محمد حسین ادیب گرمرودی آذربایجانی زنده در زمان محمد قاجار و ناصرالدین شاه (دانشمندان آذربایجان 330) گردآورده علی محمد بن محمد حسن گرمرودی با سرگذشت او در دیباچه به عربی، بدین گونه: 1. دیباچه در سر گذشت ادیب گرمرودی از علی محمد گرمرودی، 2. ستایش و سوگواری حسین (ع) به نظم عربی، 3. ستایش حاج میرزا باقر مجتهد تبریزی به نظم عربی، 4. ستایش میرزا آقا خان نوری به نظم عربی، 5. مژده ورود ناصرالدین شاه حاج میرزا آقاسی به نظم عربی در سه قصیده، 7. ستایش یکی از پسران فتحعلی شاه به نظم عربی، 8. ستایش میرزا محمد صادق قائم مقام والی آذربایجان به نظم عربی، 9. ستایش حاج میرزا باقر تبریزی به نظم عربی، 10. ستایش ابن الامیر ساعد الملک به نظم عربی در دو قصیده، 11. در نکوهش نجیب پاشا سر عسکر روم و سپاهیان در کشتار و چپاولى که در بغداد کرده بودند به دستور محمد شاه و میرزا باقر ناصر الملک ادیب به نظم عربی، 12. گله از همین ناصرالملک که این قصیده را به نام خود خوانده و ششصد و پنجاه تومان مستمری از دیهای قزوین از شاه گرفته و تنها پنجاه تومان باو داده است و شکایت به حاجی میرزا آقاسی درباره این کار به نظم عربی، 13. قصیده عربی، 14. لغز من نتایج افکاره به نثر عربی، 15. ستایش شاه به عربی منثور، 16. شرح دیباچه شرح نهج البلاغه ابن ابی الحدید به فارسی منثور در 1276 به دستور ناصرالدین شاه (افتاده در دیباچه)، 17. ستایش میرزا مصطفی خان پسر وزیر به نظم عربی، 18. ستایش معز الدوله به نظم عربی؛ خط: شکسته نستعلیق، کا: علی محمد بن محمد حسن گرمرودی آذربایجانی، تا: قرن 13؛ 35گ، 12سطر (14/5×8/5)، اندازه: 16×21سم [ف: 10-1964]