کلیات

4. تهران؛ سلطنتی؛ شماره نسخه: 881/2 آغاز: ای گل آدم بخمر جان مخمر ساخته ×× خاک ره را کیمیای مهر تو زر ساخته؛ انجام: مرا فرصتی ده به ختم کلام ×× چگویم دگر چون سخن شد تمام تمت الديوان افصح المتكلمين و املح المتاخرين مولانا شمس الملة و الدين محمد نيشابوری المعروف بكاتبی علیه الرحمة و الغفران و الصلوة و السلام علی خیر خلقه و مظهر لطفه محمد و آله و صحبه اجمعین الطيبين الطاهرين و سلم تسلیما ابدا کثیرا. به این ترتیب: قصاید، غزلیات به ترتیب حروف قوافی، رباعیات، مستزادات، معميات، مفردات، مثنوی گلشن الابرار، مثنوی مجمع البحرین یا داستان ناظر و منظور با مقدمه منثور، کتاب ده باب، کتاب سیه نامه که فاقد نامه‌های از بیست و سوم تا سی ام، مثنوی دلربا که در حاشیه عریض تا صفحه 668 کتابت شده است؛ خط: نستعلیق متوسط، کا: سلطان علی شیرازی، تا: 884ق؛ کاغذ: اصفهانی، جلد: تیماج مذهب، اندازه: 17/5×25/5سم [ف: 4-1021]