کلیات

8. قم؛ مسجد اعظم؛ شماره نسخه: 778 آغاز: حمد بی حد وسپاس بی عد: گوش وهوش ودل وجان یک نفسی بامن دار×× تا بدانی که غرض چیست مرا ازاین اشعار / دلبری هست مرا لب شکر وپسته دهن×× گلرخ وسرو قد وسیمین ولاله عذار؛ انجام: مزعفر دگر هم شود روزی زرد ×× نه آن است که این اشتلم برد وخورد / چو بادام بودش سخن ناتمام ×× چو حلوا به او شد حکایت تمام «کنز الاشتهاء»، «خوابنامه» و«مزعفر وبغرا»؛ خط: نسخ، بی‌کا، بی‌تا؛ جلد: تیماج، 76گ، اندازه: 12×20سم [ف مخ: 4-1613]