کلیات سعدی

389. تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: 3099/1 آغاز: از مخادیم عظام و ائمه اسلام و مشایخ انام؛ انجام: قاصر همت و کافر نعمت که نه. شامل پایان دیباچه‌ای است که مطابق این نسخه در 784 علی بن احمد بن ابی بکر بیستون بر کلیات سعدی نوشته است و پس از آن یازده رساله نثر از سعدی نوشته شده بدین ترتیب: 1. تقریر دیباچه، 2. مجلس اول از مجالس خمسه، 3. مجلس دوم از مجالس خمسه، 4. مجلس سوم از مجالس خمسه، 5.مجلس چهارم از مجالس خمسه، 6. مجلس پنجم از مجالس خمسه، 7. رساله صاحب دیوان، 8. سؤالات مولانا سعدالدین نظری، 9. رساله نصیحت ملوک (کاتب در نوشتن عنوان اشتباه کرده و رساله نصیحت ملوک را مجلس پنجم از مجالس خمسه نوشته)، 10. تقریرات ثلاثه، 11. گلستان، پایان آن نوشته نشده و باواخر باب هفتم منتهی می شود، رسائل سعدی؛ خط: نستعلیق متوسط، بی‌کا، بی‌تا؛ جلد: کاغذ ابری، 108ص (1-108)، 19 سطر، اندازه: 20/5×30سم [ف: 10-649]