کلیات سعدی

201. قم؛ مسجد اعظم؛ شماره نسخه: 1943 آغاز: منت خدای را عزوجل که طاعتش موجب قربت است وبه شکر اندرش مزید نعمت هر نفسی که فرو می‌رود ممد حیات است وچون برمی‌آید مفرح ذات؛ انجام: من سخن راست نوشتم توگرش راست نخوانی×× جرم لجاج چه باشد چو تو شطرنج ندانی / كتبت سعی الذکر فی امم بعدی×× فیاذا الجلال اغفر لكاتبه سعدی خط: نستعلیق، کا: محمد حسن خان بن محمد نصیر، تا: جمعه 7 محرم 1221ق؛ دیباچه ای ابتدای کتاب ذکر شده: شکر وسپاس معبودی را جلت قدرته که آفریننده مخلوقات عالم است وروزی دهنده ونبات آدم. کریمی که درخوان نعمتش بر مطیع وعاصی ...؛ مهر: «لا اله الا الله الملک الحق المبین عبده محمد رضا» (بیضی)؛ جلد: تیماج مذهب، 387گ، 12 سطر، اندازه: 16×22سم [ف مخ: 4-1614]