کلیات سعدی

193. قم؛ مرعشی؛ شماره نسخه: 14871/23 آغاز: بسمله، منت خدای را عزوجل که طاعتش موجب قربت است و بشکر اندرش مزید نعمت هر نفسی که فرو می رود ممد حیات است و چون بر می آید مفرح ذات؛ انجام: خورشید چه در خانه درویش افتد ×× از بخت نگونش ابر در تپش افتد ... شامل گلستان، بوستان، غزلیات، ترجیعات، فردیات، منتخبات، طیبات، غزلیات قدیم و بدایع است که از دو مورد پایانی، گزیده‌ای از ابیات آمده؛ خط: شکسته نستعلیق، بی‌کا، تا: رجب 1205ق؛ افتادگی: انجام؛ مجدول؛ 69گ (118پ-186ر)، سطور چلیپایی، اندازه: 15×34سم [ف: 37-502]