کلیات سعدی

157. تهران؛ سلطنتی؛ شماره نسخه: 384 آغاز: بسمله. شکر و سپاس معبودی را جل و جلاله که آفریننده مخلوقات عالم است؛ انجام: من سخن راست نوشتم تو گرش راست نخوانی ×× جرم لیلاج چه باشد چو تو شطرنج ندانی شامل: مقدمه منثور بیستون در تقریر دیباچه، مجالس پنجگانه، در جواب و سؤال صاحب دیوان، رساله در عقل و عشق، رساله نصیحت ملوک، حکایت ثلثه (سلطان اباقا، حکایت ملک انکیانو، حکایت خواجه شمس الدین تازی گوی)، گلستان، بوستان، قصاید فارسیه، کتاب مراثی، ترجیعات، کتاب طیبات، غزلیات بدایع، غزلیات خواتیم، کتاب غزلیات قدیم، کتاب صاحبیه، مقطعات از صاحبیه، مطایات، مضحکات و خبیثیات منثور، کتاب رباعیات، کتاب مفردات، این نسخه در متن و حاشیه به راست و مورب نگاشته شده؛ خط: شکسته نستعلیق خفی خوش، کا: میرمحمد محسن اصفهانی ابن محمد محسن حسنی، تا: 1266-1268ق؛ دارای چهار سرلوح مذهب، مجدول؛ مهر: ناصرالدین شاه قاجار، مشیرالسلطنه، حسین بن هدایت الله، محمدرضا حسینی؛ کاغذ: ترمه، جلد: مقوای روغنی بوم مذهب، 578ص، 18سطر در متن و 34 سطر در حواشی، اندازه: 15×25/5سم [ف: 3-538]