کلیات سعدی

82. قم؛ مرعشی؛ شماره نسخه: 13288 آغاز: شکر و سپاس معبودی را جلت قدرته که آفریننده مخلوقات عالم است و روزی دهنده بنین و بنات رحیمی که از دیوان رحمتش در گوش جان هر گنه کاری در هر شبانروزی چند بار این ندا می رسد؛ انجام: گفتم بکنم تو به ز صاحب نظری ×× باشد که بلای عشق گردد سپری / چندانکه نگه می کنم ای رشک پری ×× بار دومین ز الفین خوبتری شامل گلستان، بوستان، قصاید عربی، مراثی، ترجیعات، بدایع، خواتیم، صاحبیه، مقطعات و مضحکات است؛ خط: نستعلیق، بی‌کا، تا: قرن 11؛ مصحح، دارای دو صفحه کامل تذهیب از عصر صفوی، با یازده سرلوح بسیار زیبا، مجدول؛ جلد: روغنی مذهب، 449گ، 13 سطر (18×7)، اندازه: 18/5×30/5سم [ف: 33-513]