کلمات عرفانی

1. قم؛ مسجد اعظم؛ شماره نسخه: 745/1 آغاز: حقیقت این کلمات [...]از آب وگل برون آئی از خدا توفیق ادب بجوکه بی ادب از لطف رب محروم است؛ انجام: خواجه آخر یک زمان بیدار شو ×× وزحیات خویش بر خوردار شو / این روش برگیر وترک ریش کن ×× درفناء ونیستی تفتیش کن نثری است ادبی وزیبا درخطاب به نفس انسانی که جهل وغفلت او را از پای درآورده است به اشاراتی به برخی آیات وذکر واشاره برخی اشعار، با عناوین «ای عزیز من، ای جاهل، ای مستغرق هوا و ...» برگزار شده است؛ خط: نستعلیق، بی‌کا، تا: قرن 14؛ جلد: گالینگور، 9گ، 21سطر، اندازه: 13×21سم [ف مخ: 4-1611]