کلام الملوک

تهران؛ سلطنتی؛ شماره نسخه: 1814 آغاز: بسمله - لک الحمد یا ذالجود و المجد و العلی ... بر حسب تقریر دلپذیر زبان خامه صاحب دیوان رسائل بر این لوحه اشارت تحریر رفت که بینندگان حاضر را تذکری و آیندگان غایب را تفکری حاصل آید ... نخست گوهر پاکم پیش از آلایش این آب و خاک از صلب پاک ترک بن یافث بن نوح تا زمانیکه مقتضی ظهور گشت ... بحال تکمیل تربیت پذیرفت؛ انجام: پنجاه هزار نفر عمله توپخانه آتشخوار را متجلدان آشکار در سلک نظام منتظم و مأمورند که در حدود و ثغور آذربایجان و حد عراقین عرب و عجم و ساحت سواحل و بنادر فارس و عرصه خراسان و فرضه استراباد و گرگان کانهم بنیان مرصوص بحفظ و حراست مخصوصند ... تو ای بر فرارنده نه سپهر ... بشاهنشهی برگزیدی مرا ... بدین پادشاهی گدای توام ... بشاهان ثنای شهان در خور است ×× چه داند گدا کاین خزف یا در است ... اللهم فتمم احسانک الی فیما بقی عمری کما احسنت علی فیما مضی منه. خط: نستعلیق، بی‌کا، بی‌تا؛ مجدول، با یک سرلوح کتیبه‌ای؛ مهر: ناصرالدین شاه قاجار؛ جلد: تیماج، 52ص، 12 سطر، اندازه: 15×20سم [ف: 5-342]