الکلام

26. قم؛ طبسى؛ شماره نسخه: 659/1 آغاز: ان يكون الكافر مطيعاً بكفره لانه قد فعل ما هو مراد الله لا نه اراد منه الكفر و قد فعله ولم يفعل الايمان ... ومنها انه يلزم نسبة السفة والحمق الى الله تعالى لانه يامر الكافر بالايمان؛ انجام: وقد رأيت بعض ائمة الحنابلة يقول انى على مذهب الامامية فقلت لم تدرس على مذهب الحنابلة فقال ليس فى مذهبكم البغلات والمشاهرات وكان اكبر مدرس الشافعية فى زماننا حيث توفى اوصى بان يتولى امره فى غسله وتجهيزه بعض المؤمنين وان يدفن فى مشهد الكاظم عليه السلام واشهده انه على دين الامامية. رساله‌اى است استدلالى دركلام شيعى، دلايلى را دراثبات حقانيت مذهب تشيع بيان مى‌كند، مؤلف معاصر با خواجه نصير طوسى (-672ق) بوده وپس ازاو نيز زنده بوده است، درجايى مى‌گويد: «الوجه الثانى فى الدلالة على وجوب اتباع مذهب الامامية ما قاله شيخنا الامام الاعظم خواجه نصير الحق والملة والدين محمد بن الحسن الطوسى قدس الله روحه ... وقد سألته عن المذاهب فقال ... الوجه الثالث: ان الامامية جازمون لحصول النجاة»، با تأليفات مختلف علامه حلى مقابله نمودم ولى نام كتاب ومؤلف به دست نيامد؛ خط: نسخ، بى‌كا، تا: قرن 13؛ افتادگى: آغاز؛ جلد: تيماج، 9گ، 14سطر، اندازه: 11×16سم [ف مخ: 1-237]