الکلام

6. تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: 7232/4 آغاز: الحمدلله الذی تعالى بقدرته عن اوصاف الواصفين و احتجب بعظمته عن ادراك الناظرين ... اما بعد فان المعقول لما كان متقدماً على المنقول؛ انجام: فمن انكر ما ذكرناه خرج عن ملة الاسلام و استحق العذاب الاليم و ذلك آخر ما اردناه مختصرين غير مطولين و الحمدلله وحده. رساله‌ای مختصر در علم کلام است که اعتقادات را بر مبنای معتقدات شیعه اثنی عشریه بیان نموده و مشتمل بر یازده بحث به ترتیب ذیل می‌باشد: 1. التوحید، 2. ثبوت قدرته تعالی، 3. فی أنه تعالى عالم، 4. فی أنه تعالى حی، 5. فی أنه تعالى مرید، 6. فی أنهتعالی سمیع بصیراً مدركاً، 7. فی بیان تعریف صفات لایصح اضافتها الى الله و لا يجوز انصافها بها، 8. فی أنه تعالى عدل حكیم، 9. اثبات النبوة، 10. ثبوت الامامة، 11. المعاد و ما يجب اعتقاده على عامة المكلفين. این کتاب غیر از «الابحاث المفيدة فی تحصيل العقيدة» علامه حلی و «واجب الاعتقاد» وی و «الاعتقاد في شرح واجب الاعتقاد» فاضل مقداد سیوری حلی می‌باشد؛ خط: نسخ، کا: علی بن فخرالدین بن حسن بن نجم الدین بن ایوب اعرج حسینی، تا: 856ق؛ جلد: تیماج، 3گ (214پ-216پ)، 25سطر [ف: 25-234]