کفر و ایمان

تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: 8852/25 آغاز: در شبی از شبها که صبح پاکدامن از شرم عار او طلوع نکردی و آفتاب تابان از خجلت ظلمت خویش سر از جیب افق بر نیاوردی در مجلس بهشت نشان ... عالیجاه اعلی تبار ... از هر نوع صحبتی داشته میشد چون سلیقه اقدسش را از نظم و نثر فارسی و عربی بهره تمام و حظی مالاکلام بود سخن منشآت یاران صاحب طبع ... مذکور میشد یکی از خالیه نشینان مجلس لطایف گفتگوی نسخه صحت و مرض استاد محقق مدقق فضولی را که از اکابر قوم است به میان انداخت و الحق نسخه بسیار بمزه ای استو بنده کمترین معصوم بن حسین منشی بروجردی را که از شرف ملاقات جمعی از اعزه زبانی درست کرده بود ... گفت که اگر سر رشته امور قابلی به دست آید ممکن که ازین نوع گفتگوها بسیار تولد نموده نواب مستطاب عالمیان مآب معز اللهی فرمودی که ارگر قابلیت داری مشتمل بر احوال کفر و ایمان تألیفی بکن تا صدق قول خود را به نیکوترین جهتی به ظهور رسانیده باشی ... نقش بندان کارخانه روزگار که نساجان شعر بافخانه اخبار تر به سرانگشت قدرت طبع سلیم؛ انجام: در خلوت سرای خود به عبادت و طاعت مشغول کردند حق تعالی هر کسی را به ایتهای مطلب خود نگاه داراد و از ظلمتکده کفر خلاصی بخشاد. انه علی ذلک قدیر و بالاجابة جدیر. کامل؛ خط: نستعلیق و شکسته، بی‌کا، تا: اوایل رجب 1098ق، جا: دوزال قراجه داغ؛ بین صفحات 210 و 211 افتادگی دارد؛ جلد: میشن مذهب، 19ص (192-210)، اندازه: 16/1×27/8سم [ف: 29/1-126]