كفاية الاحكام

102. تهران؛ سپهسالار؛ شماره نسخه: 2609 آغاز: برابر؛ انجام: الرابعه فی وجوب تقدیم الاضعف فی التوریث یعنی الاقل نصیباً قولان فذهب جماعة منهم الشيخان وابن ادریس والمحقق فی النافع الى الوجوب وحجتهم صحيحة محمد بن مسلم ورواية عبید بن زراره الدالتين على الترتيب بدلالة لفظ ثم وذهب جماعة منهم الشيخ فى الابحان والمحقق في الشرایع الى عدم الوجوب وحجتهم ما ذكر فيه بلفظ الواو والحجة من الجانبين ضعیفه ویمکن ترجیح الثانى للاصل ویؤیده عدم ظهور الفائدة الا على قول المفيد رحمه الله الى هنا وجد المنتسخ. در فهرست با عنوان «فقه استدلالی امامی» و ناشناس آمده، مشتمل بر کتاب طهارت و کتب بعد از آن تا قسمتی از کتاب میراث؛ خط: نسخ، کا: محمد بن میرزا حسین، تا: 1243ق؛ با صورت مسوده اجازه اجتهادی که یکی از مجتهدین برای شاگرد خود تهیه نموده؛ واقف: سپهسالار؛ جلد: تیماج، 200ص، 34سطر، اندازه: 21×30سم [ف: 1-489]