كشف المراد

تهران؛ ملی؛ شماره نسخه: 2148 آغاز: بسملة، حمدلة ... اما بعد فیقول العبد المحتاج الى عفو ربه الغنی محمد رضا ابن علی اکبر القمی؛ انی لما رایت هذا الکتاب المستطاب الذی صنفه الامام ... الشیخ مرتضی الانصاری ... فاردت ان اعلق لکشف معضلاته ... و سمیته بکشف المراد ... قوله: فی المکاسب اقول: المکاسب هی جمع مکسب و هو ... (گ11پ)؛ انجام: قوله: ضبطوا ارض الخراج اقول: ای ارض الخراج من العراق ... قوله: و ايضا من البعيد عادة اقول: ذلك من جهة قرب العراق و اتصاله بالمدائن. هذا آخر ما اردنا تعليقه على الجزء الاول من الكتاب. و الحمد لله اولاً و آخراً و ظاهراً و باطناً (گ61) خط: نستعلیق متوسط، کاتب = مؤلف، تا: قرن 14، با احتمال نزدیک به یقین خط مؤلف است که تغییراتی در آن داده و دیباچه کتاب را تبدیل نموده است؛ 62گ، 18-24 سطر (10-13×16-18)، اندازه: 17/5×22/5سم [ف: 11-407]