ادعية

14. تهران؛ ملی؛ شماره نسخه: 1545/39 آغاز: الواحد الحادى من بعد العشر بسم الله الا منع الا قدس اننى انا الله لا اله انا؛ انجام: من يوم الكلمات من شهر النور من منه الوهاج. دعا (از کتاب بیان بهائیان)، در این دعا ابتداء ذکر خدا می‌شود و بعد از بیان مطالبی می‌آید و سپس می‌گوید هر که مومن یا مومنه‌ای را استهزاء کند چقدر طلا یا نقره باید به مجازات دهد پس از آن باز از بیان و مسائل مربوط به آن سخن می‌گوید و می‌گوید بیان فارسی را برای کسی می‌آوریم که از فهم بیان عربی عاجز است و نیز دستوراتی راجع به عدم قتل نفس می‌دهد و همچنین راجع به مسکرات مطالبی می‌آورد و با وصایایی کتاب بیان عربی را به پایان می‌برد؛ بی‌کا، تا: 1277ق؛ کاغذ: فرنگی، جلد: مقوایی رویه کاغذی گل و بوته رنگی عطف تیماج مشکی، 5ص(391-396)، 19سطر(8×14)، اندازه: 13/5×22سم[ف: 10 - 66]