كشف الفوائد

1. تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: 81/2 خوئی آغاز: برابر؛ انجام: قوله و لو علم فی الاثناء القى الثوب و ستر بغيره اقول لاخفاء ان الالقاء و الاستتار بغيره من فروع عدم الاعاده مطلقا فی صورة جهل النجاسة و قد صرح به الاصحاب ... على المصنف التنافى و كانه لايرى بالتفريع بل يعتمد على النص و هو موجود بالاعاده فى الوقف مع الجهل كما قدمناه و بما ذكر مع الرد، فى الاثناء و فيه ما فيه اما حمل كلامه على الحدوث ح فهو مع ما بعده غير متوجه لان اسبق و منا ما لايمكن فرض (كلمه اخير راده صفحه بعد است كه از نسخه افتاده). تا مسئله نجاست لباس مصلى است (از كتاب الطهاره) در نسخه هست و معلوم نيست تا كجا تأليف شده؛ بی‌کا، بی‌تا؛ افتادگی: انجام؛ روی دو سطر از سطور دیباچه آن خط زده شده، محشى با نشانى «منه مدظله»؛ 43ص (128-170) [ف: 7-232]