نسخه آزمایشی پایگاه فهارس نسخه‌های خطی • دربردارنده بیش از ۷۶ هزار اثر و ۴۳۸ هزار نسخه خطی
شناسنامه کالبدشناسی نسخه خطی
/m/248940
کتابخانه و مخزن نگهداری: امام صادق
شهر و کشور: قزوین
شماره نسخه: 1096

نشان‌های نسخه‌شناسی و کالبدشناسی

اصل نسخه (دستخط مؤلف) —
حواشی به خط مؤلف —
تذهیب و سرلوح —
نگاره و نقاشی —
تصحیح‌شده (مصحح) —
دارای حواشی (محشی) ✓
سطور مجدول (جدول‌بندی) —
دارای رکابه (پای‌صفحه) —
مقابله و بلاغ ✓
چاپ عکسی / فاکسیمیله —

مشخصات کاتب و تاریخ کتابت

تاریخ کتابت:
9 ربیع الاول 1062ق (1062 هـ.ق)
محل کتابت:
نامشخص
ردیف ثبت در مأخذ:
ردیف 363 (در فنخا)

ویژگی‌های مادی و ظاهری نسخه

نوع و اقلام خط:
نسخ
تعداد برگ و سطر:
200 برگ • 18 سطر
ابعاد و اندازه (سانتی‌متر):
18×25سم
کاغذ و جلد:
کاغذ نامشخص • جلد نامشخص

آغاز نسخه

« واقيم واحد منهم الى اسطوانة من اساطين المسجد ورؤسهم مغطاة: ثيابهم »

انجام نسخه

« تم كتاب من لا يحضره الفقيه ... في يوم الثلثاء تاسع شهر ربيع الاول من سنة اثنتين و ستون (کذا) بعد الالف من هجره النبويه على مرقدها افضل السلام والتحية على يد افقر عباد الله محمد حسین بن ذال موسس (مدرس -ظ)مدرسة الالتفاتیه فی بلد قزوین باب الحجر و الافلاس از ابواب القضایا و الاحکام تا اخر کتاب و قسمتی از مشیخه »
فنخا مشخصات مأخذ و استناد فهرست‌نگاری:

فهرستگان نسخه‌های خطی ایران (فنخا)، به کوشش مصطفی درایتی، تهران، سازمان اسناد و کتابخانه ملی جمهوری اسلامی ایران.

جلد 26 • صفحه 71 • ردیف 363
متن فنخا:
363. قزوین؛ امام صادق؛ شماره نسخه: 1096 آغاز: واقيم واحد منهم الى اسطوانة من اساطين المسجد ورؤسهم مغطاة: ثيابهم؛ انجام: تم كتاب من لا يحضره الفقيه ... في يوم الثلثاء تاسع شهر ربيع الاول من سنة اثنتين و ستون (کذا) بعد الالف من هجره النبويه على مرقدها افضل السلام والتحية على يد افقر عباد الله محمد حسین بن ذال موسس (مدرس -ظ)مدرسة الالتفاتیه فی بلد قزوین باب الحجر و الافلاس از ابواب القضایا و الاحکام تا اخر کتاب و قسمتی از مشیخه؛ خط: نسخ، کا: محمد حسین بن ذال، تا: 9 ربیع الاول 1062ق؛ افتادگی: آغاز؛ مقابلهشده در قزوین در مدرس عالم بزرگوار محمد باقر بن غازی قزوینی در 16 جمادی الثانی 1066 توسط محمد حسین بن ذال که خود را مؤسس مدرسه التفاتیه معرفی نموده و ثانیا توسط ایشان با نسخه‌ای که با چندین نسخه مقابله شده بوده من جمله میرزا محمد استرابادی که بهترین نسخه از میان نسخ مورد مقابله بوده، محشی؛ 200گ، 18سطر، اندازه: 18×25سم [ف: 2-168]