کتابچه

تهران؛ نوربخش؛ شماره نسخه: 742 آغاز: آغاز قصیده: سحرگهان که غراب شب شبه پیکر ×× ز روی بیضه بیضا به باختر زد پر / ز در درآمدم آن مه به جلوه طاووس ×× به خنده مهر فزا و به غمزه جان پرور؛ آغاز انشاء بی نقطه: سر سلسله امرا و سرآمد حکما را کردگار احمد طول عمر دهد مهر عالم آرا در آرامگاه حمل در آمده دلها همه مسرور طالح وصالح در سرور کوه و صحرا مالامال خط: شکسته نستعلیق، کاتب = مؤلف،تا: قرن 13؛ جلد: تیماج، 15گ، 14و7سطر، اندازه: 15×20سم[نشریه: 13-129]