الکافیة البدیعیة

3. تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: 12655/3 آغاز: من لی بکل عزیز من ظیائهم ×× عزیز حسن یداوی الکلم بالکلم / لکل شیء نظیر و لا نظیر له ×× ما ینقضی املى منه و لا المى؛ انجام: ان القها نتلقف کل ما صنعوا ×× اذا اتيت بسحر من کلامهم / اطلبها من تقصیری فقام بها عذری ×× و هیهات ان العذر لم یقم / فان سعدت فمدحی فیک موجبة×× و ان شقیت فذنبی موجب النقم بی‌کا، بی‌تا؛ مجدول؛ جلد: مقوا، 10گ (68ر-77ر)[ف: 36-221]