الکافی

611. تهران؛ دانشگاه؛ شماره نسخه: 1133 آغاز: برابر؛ انجام: قال سألت ابا عبدالله ع عن العنبر و غوص اللؤلؤ فقال ع عليه الخمس. تم الجزء الثاني من الكافي من كتاب الحجة و يتلوه كتاب الايمانو الكفر و الحمدلله وحده و صلى الله على محمد و آله الطاهرين في تاريخ رابع شهر ذى القعدة الحرام من شهور سنة اربع و ستين فوق الالف من الهجرة النبوى صلى الله عليه و آله و سلم. از آغاز تا کتاب حجت؛ خط: نسخ و نستعلیق، کا: محمد زمان بن مقری سلطان قاری مشهدی، تا: 4 ذیقعده1064ق؛ محشی با نشانه‌های «رفیع رفع الله درجاته» یا «رفیع ره» و «میرزا رفیعا» و «صالح ره» و «خلیل» و «م ق ر ه» و «ح ل» و «م ح ق» و از کتاب‌های دیگر،با خط شیخ حسین مشهدی که نسخه را می‌ستاید؛ تملک: رفیع الدین محمد یزدی خادم ابن محمد امین، ابوالحسن معزالدین محمد معصوم، ابراهیم بن محمد بن ناصر بن عبدالله بحرانی احسائی؛ کاغذ: سپاهانی، جلد: تیماج، 209گ، 20سطر (11×15)، اندازه: 21×26/5سم[ف: 5-1482]