قواعد الاصول (نبذة من)

1. مشهد؛ رضوی؛ شماره نسخه: 39074 آغاز: برابر؛ آغاز ج 2 (ص 139): بسمله. حمدله. صلاة. المقصد الثانی فی الظن و الکلام فیه يقع فی مقامين احدهما فی امکان التعبدیة عقلا و ثانيهما فی وقوعه عقلا او شرعا؛ انجام: انجام ج 1: سواء كان مما ادركه العقل ام غيره فاذا حكم عقلنا بحكم فنحن نقطع بصدوره عن الحجة فيجب انجام ج 2: ما لا يوجد فى الثانى فلذلك يرجح عليه بحيث لولاه لزم الترجيح بلا مرجح و الله و رسوله و اولياؤه اعلم بالمراد و ليكن هذا آخر الكلام فى المقصد الثانى و يتلوه المقصد الثالث فی الشک انشاء الله تعالى و الحمدالله اولا و آخرا و ظاهرا و باطنا و قد فرغ من تسويده مؤلفه الاثم محمد حسين بن محمد قاسم سنة ست و تسعين و مائتين بعد الالف سنة 1296 جلد اول و دوم (قطع و ظن) است که جلد اول ناقص الآخر و موجودی آن تا مبحث «اشتراط التكليف بالعلم» و جلد دوم کامل است؛ خط: نستعلیق، کاتب = مؤلف، تا: یک‌شنبه 28 شعبان 1296ق؛ افتادگی: انجام؛ محشی با رموز «صح، بلغ بحمد الله تعالى كما هو اهله»؛ تملک: محمد حسین کلباسی در 1372ق؛ اهدایی: رهبری، شهریور 1387؛ جلد: تیماج، 263گ، 20-24سطر، اندازه: 14/4×20/2سم [اهدائی رهبر: 11-400]