قواعد الاحکام فی معرفة (مسائل) الحلال و الحرام

52. تهران؛ دانشگاه؛ شماره نسخه: 1857 جزو یکم، تا پایان وصیت؛ خط: نسخ، کا: سلطان بن حسن بن سلطان حسینی علوی شجری قمی، تا: مورخ نیمه ربیع الثانی 821ق؛ با عبارت «بلغت قرائة ایده الله»، محشی با نشانه «ن، ع» و باید از عمیدالدین باشد، خطوط و اجازات: 1. در گ 1ر شعری است از سید جلال الدین مطار آبادی در ستایش جمال الدین، 2. در 2روپ از عبارت «بتقريره الى غير ذلك ...» تا پایان صفحه دوم خط علی بن هلال جزایری عراقی است مورخ روز دوشنبه 12 رمضان 890 (سرگذشت او در روضات ص 401 هست)، 3. در 3ر وپ عبارت «قرأ على ...» اجازه قرائتی است به خط محمد بن حسام بشیخ بدرالدین حسن بن العشرة مورخ 1 رمضان 872، 4. در هامش 4ر خط علم الهدی محمد پسر فیض کاشانی است مورخ 1065 با مهر او و می‌نویسد که نسخه را در اصفهان خریده‌ام؛ 5. در همین برگ که صفحه عنوان است خط اسحق پسر همین علم الهدی مورخ 1113 دیده می‌شود و می‌نویسد که نسخه را پدرم به من بخشید و آن را نزد پسر عم پدرم محمد هادی خوانده‌ام، 6. در 5ر اجازه قرائت علی بن حسین بن محمد استرآبادی است به نویسنده نسخه مورخ 820، 7. در پایان نسخه اجازه قرائت است به خط همین علی بن حسن بن محمد بن احمد سمطاری مورخ 3 جمادی الاول 822، 8. در پایان نسخه اجازه قرائت است به خط محمد بن احمد سمطاری مورخ 22 جمادی الثانی 871؛ کاغذ: سمرقندی، جلد: تیماج مشکی، 164گ، 25سطر (11/5×18/5)، اندازه: 18×27سم [ف: 8-450]