القلائد السنیة علی القواعد الشهیدیة

10. اصفهان؛ کتابخانه‌های اصفهان؛ شماره نسخه: 55 آغاز و انجام: برابر؛ قد فرغ من تبییض هذا المجلد مؤلفه الفقیر إلى الله الغنى: محمد بن على بن أحمد، الحرفوشى العاملی؛ فى محروسة اصفهان - صینت من نوائب الحدثان ظهر یوم الأحد، السادس من شهر جمادى الآخرة،من شهور سنة خمس و خمسین بعد الألف. و الحمدلله رب العالمین. قد فرغت من كتابته فی أوائل شهر ربیع الآخر من شهور سنة 1131. و أنا العبد الأقل: محمد رفیع بن ملا صفات الله،عفى عنهما ... در هامش همین موضع این شرح نوشته شده: «هو. قد وقع الفراغ من مقابلتها و تصحیحها بحسب الجهد و الطاقة - إلاما انحسر عنه النظر، و تخطاه البصر - مع حضرة و الدى - أدام الله أيام إفاداته و جعله من العلماء العاملین و من الذین لاخوف علیهم و لا هم یحزنون - امتثالاً لأمره، فى أواخر العشر الثانى من الشهر الآخر من شهور سبعین و مائة بعد الألف. و أنا الخاطى، العاصی: محمدرضا بن محمد مهدی، عفى عنها...». نسخه ما نیز بیش از شرح یک سوم اصل قواعد نیست، و شارح مقداری را که شرح کرده مجلد اول کتاب قرار داد، چنانکه از کلام خود او نیز که در خاتمه گفته است «قد فرغ من تبییض هذا المجلد مؤلفه ...» این مطلب معلوم می‌شود، مقدار موجود تا پایان فوائد مربوط به احکام وطی است، و آخرین فائده‌ای که شرح کرده به این عنوان است: «فائدة كل هذه الأحكام يتساوى فيها القبل و الدبر إلا التحليل و ... إلا تحريم ام المفعول و اخته و بنته»؛ خط: نسخ، بی‌کا، بی‌تا؛ مصحح؛ تملک: عبدالله بن محمد کاظم الاصبهانی، ملاعلی اکبر اژیه ای اصفهانی (-1232ق) با مهر «عبده علی اکبر بن محمد باقر»، آیة الله آقا میرزا سید محمد هاشم موسوی چهار سویی؛ کاغذ: اصفهانی، جلد: تیماج، 209گ، 24سطر(14/5×8/5)،اندازه: 18/5×24/5سم[فهرست روضاتی: -252]