القضاء و القدر

4. تهران؛ نوربخش؛ شماره نسخه: 868/9 انجام: (اواخر فصل 5) محركة الاعضاء بمنزلة حركة السماء و ظهور الفعل هو القدر (از اینجا تا اواخر فصل 10 دو برگ است که در صحافی جا به جا شده و اکنون برگ 12-13 مجموعه است)؛ پایان: و فيما ذكرناه كفايه لمن تيسر له و لاينجع اكثر من ذلك لمن يعتبر عليه و بالله العياذ من التقصير فان بيده تيسير كل عسير نسخه حاضر تا فصل 5 است: «فی مسائل مناسبة لهذا المعنى» و بقیه آن در جای دیگر از نسخه است؛ خط: نستعلیق، کا: حیدر بن علی بن اسماعیل کرکی، تا: قرن 11؛ کاغذ: اصفهانی، جلد: تیماج مذهب، 2گ (9-10)،اندازه: 14×23/5سم [نشریه: 13-244]