القضاء

مشهد؛ گوهرشاد؛ شماره نسخه: 594 آغاز: بسمله کتاب القضا فائدة قال فی المسالک القضاء لغة یطلق علی احکام الشرع و امضائه و منه؛ انجام: ثم یحکم بینهما من وراء الستر ان لم یکن بینه التحفت بحلبات و اخرجت من وراء الستر. قد فرغ من تسوید هذه الحروف مؤلفها الفقیر الحقیر محمد بن علی الطباطبائی و قد راجعت فی کل مسئله من مسائل هذاالبحث الى المراسم و الشرایع و النافع و الغنیه و الانتصار و التنقیح و غایة المراد و المختلف و الکشف و مجمع الفائده و المفاتیح و الکفایه و الدروس و اللمعه و الروضه و المسالک و الریاض و غایة المراد و فی اکثر مسائله راجعت الخلاف. نعم فی مسئلة الرشوة لم یتفق لی مراجعه لعدم وجوده عندی حین الکتابه فمن اطلع علیه و علی غیره من الکتب الفقهیة فالمرجو منه تنقل منهما فی کتابی هذا ما یتعلق بکل. خط: نستعلیق، کاتب = مؤلف، بی‌تا؛ با قلم‌خوردگی‌هایی در متن، مصحح، به هنگام بحث از آداب قاضی در حاشیه نوشته است که در دوشنبه دوم رمضان 1217ق از تألیف این بحث فراغت یافته‌ام؛ مهر: حاج سید سعید؛ جلد: تیماج مشکی، 100گ، اندازه: 15/5×21/5سم [ف: 2-711]