القصيدة النونيّه (ترجمه منظوم)

4. تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: 18415/11 آغاز: بسمله. زيادة المرء فی دیناه نقصان ×× و ربحه غیر محض الخیر خسران / هر کمالی که ز دنیاست همه نقصان است ×× سود کان محض نکوئی نبود خسرانست؛ انجام: ان لمصیغها قریع الشعر حشان ×× که نه بهتر ز سخنها سخن حسانست با ترجمه فارسی؛ خط: نستعلیق و تحریری، کا: علی اکبر بن شیر محمد همدانی، تا: 1297و1298ق، جا: همدان؛ کاتب در آغاز نسخه نوشته: «مخفی نماناد بدرالدین جاجرمی در اصفهان نشو و نماکرده از شعرای معروف مائه هفتم است و شاگرد مجدالدین همگر شیرازی است و قصیده ابوالفتح بستی را به نظم آورده و به فارسی ترجمه او را در تحت هر یک نظم نموده و کمال قدرت او در شعر از اینجا معلوم می‌شود تمام آن در ... ثبت شد حررها کاتبه علی اکبر الهمدانی»، در پایان دو بیت زیاده بر این قصیده اضافه کرده و در حاشیه نیز یادداشتی در خصوص کتابت این قصیده تحریر کرده؛ 5ص (227-231)،اندازه: 10/5×18سم[ف: 50-180]