قصیده مدح پیغمبر (ترجمه)

تهران؛ سپهسالار؛ شماره نسخه: 5360 آغاز: بسمله: چونکه در نعت و ثنای نور ایزد مصطفی ×× آن صفا بخشای نزهتگاه علم انبیا. / ... ابت غير شج الدمع ذى حزن ×× کسته الضنا الاوطان فی مشخص الظعن / کرده غیر از اشک ریزی چشم این غمگین ربا ×× ساخت شامل یاد اوطان در میان ره عنا؛ انجام: تضم حروف الخط جمعاً ببيتها ×× و اسئل عذرا ان بدت کلفة منی / شد بهر بیتی فراهم حرفهای خط از آن ×× عذر خواهم گر بگردد عیبی از من بر ملا شعر را به نام شاه سلطان حسین صفوی ترجمه کرده؛ کا: مجتبی بن محمد باقر، تا: 1280ق؛ سپس محمد علی روضه خوان می‌نویسد: من این چند خطبه را برای وزیر ... در 1280ق، نوشته‌ام و لیکن گویا این روضه خوان نویسندگی کتاب را به دروغ به خویش نسبت داده و فراموش کرده است که نام کاتب را پاک کند؛ 5گ (13پ-17ر)، 23سطر، اندازه: 16×25سم [ف: 3-422]