قصیده لامیه

تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: 9545/2 آغاز: عجب نه گر ز ادب یافتیم قدر و محل ×× که عقل بود ادب اموز ما هم از اول؛ انجام: دگر چه گویم چون عقل گویدم در گوش ×× بس این مطایبه خیر الکلام قل و دل در فراز صفحه آغاز آمده: قصیده محلیه که میرزا تقی خان متخلص به عبقری در سفر مازندران به عرض خاک پای مبارک رسانیده؛ خط: نستعلیق، کا: میرزا محمد مستوفی نوری، تا: ربیع الاول 1286ق؛ مجدول، رکابه‌دار؛ یادداشت عباسعلی سپهر کاشانی در 1331؛ 90گ، 9سطر، اندازه: 11×18سم [ف: 30-213]