قصیده قلمیه

تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: 489/2 کر آغاز: ایا بیاض بیا بشنو از زبان قلم ×× حکایتی که تویی بر ضمیر دل محرم / یکم بخانه ویرانه گذار افتاد ×× که دیده بودمش از پیش همچو باغ ارم؛ انجام: بعید حضرت حجت شد این قصیده تمام ×× بسال مهد همایون صاحب خاتم / بعهد عدل شهنشاه ناصرالدین شاه ×× مهین خدیو جهان شهریار ملکت جم / مکرر است قوافی درین قصیده لیک ×× روا بود که شکر در شکر شود مدغم؟ خط: نستعلیق، کا: علی نائینی، تا: 1304ق؛ دارای یک بازوبندی مذهب، مجدول؛ 3گ (27ر-29ر)، 10سطر، اندازه: 7×13سم [ف: 2-292/40]