القصيدة الفرزدق (ترجمه)

1. قم؛ مسجد اعظم؛ شماره نسخه: 2804/2 آغاز: بسمله وبعد كان قد حج هشام بن عبدالملک ... فقال الفرزدق هذا الذى يعرف البطحاء وطأته ... بطحأ ممر ومجرى سيل را گویند که در وسعتی باشد وسنگ ریزههای نرم داشته باشد واز قول صاحب نهایه چنین مستفاد می‌شود؛ انجام: یعنی بر می‌گرداند سریرا که بر مهتری وچشمی را که مرا وست کج وهویداست بدیهای او فبعث اليه الامام زين العابدين ... فقال على بن الحسين عليه السلام نحن اهل بيت لا يعود الينا ما خرج منا فقبله الفرزدق رحمة الله عليه وعلى كاتبه ترجمه وتوضیح مختصری بر قصیده معروف «فرزدق» که در وصف امام زین العابدین (ع) سروده شده است؛ خط: نسخ، بی‌کا، تا: قرن 11؛ در ادامه متفرقاتی از اشعار ابن فارض هندی وآقا میرزا فخرالدین (دو غزل عربی) در متن وهامش؛ 5گ، 19سطر،اندازه: 12×19سم[ف مخ: 1-427]