القصيدة الفراتية (ترجمه)

2. تهران؛ ملی؛ شماره نسخه: 1978/3 آغاز: قصیده عربی: بسمله، نهرالفرات امضى السبط ظمانا ×× و من میاهک تروی الانس و الجانا؛ قصیده فارسی: ای فرات آیا رود سبط پیغمبر از جهان تشنه×× و تو سیر گردانی زابت انس و جان؛ بیت آخر قصیده عربی: لو لا قضاء الله الماء قدره ×× لکنت اول من تلقاه ریانا؛ انجام: بیت آخر قصیده عربی: لو لا قضاء الله الماء قدره×× لکنت اول من تلقاه ریانا؛ بیت فارسی قصیده: بهر او خواهند از حق کامیابی در دو کون ×× هم کنند یادآوری این احقر خلق جهان از: سید محمد ...،اصل این قصیده به زبان عربی و خطابی است به فرات که ای فرات چرا طغیان نکردی و دشمنان آل رسول را از بین نبردی تا آنها موفق نمیشدند در کنار تو آنهمه جنایت کنند، این قصیده عربی به قافیه «نون» و ترجمه فارسی آن نیز به قافیه نون است که هر بیت ترجمه زیر بیت اصلی قرار گرفته منتها در اواخر قصیده فقط اشعار ترجمه آمده است نه اصل قصیده، علاوه برین قصیده نسخه یک صفحه مقدمه در معرفی قصیده و ترجمه آن دارد؛ خط: شکسته نستعلیق، بی‌کا، تا: قرن 13؛ 6ص (110-115)، 20سطر (6×11/5)،اندازه: 11×17سم[ف: 4-475]