القصيدة العينية الحميرية (با ترجمه)

31. تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: 8116/2 آغاز: مر مادر عمر و را در دامنه ریگستان منزلیست که محو شده است نشانهایش و خالیس از آبی و گیاه و ساکن. میگریزاند آن منزل، مرغان، سبب وحشية، و شیران از ترس آن منزل بزاری می‌آیند. و همچنین ام عمرو را اثر منزلیست که نیست در آن منزل انیسی مگر مارهای پر زهر که در آن زمین افتاده اند؛ انجام: حمیری صاحب قصیده مدح کنده [کذا] شماست همیشه اگر چه پاره پاره کنند او را بقدر انگشت اثر انگشت. این ترجمه دیباچه ندارد و زیر ابیات عربی اصل قصیده (به شکل زیرنویس) کتابت شده، برخی از ابیات هم بدون ترجمه رها شده، خط: نسخ، بی‌کا، بی‌تا؛ دارای رکابه؛ جلد: تیماج، 5گ (1پ-5ر) زیرنویس، 18سطر، اندازه: 13/6×21/1سم [ف: 27/1-208]