القصيدة الرائية

1. قم؛ مرعشی؛ شماره نسخه: ذیل 67 آغاز: ویملا ارض الله عدلاً و رحمة ×× و يذهب في ايامه البؤس و الفقر / و لم يبق فوق الارض الا موحداً ×× موال لال المصطفى دابة الشکر؛ انجام: و ترقع فی روض الجنان ممتعاً ×× بحور و ولدان و قد ضمك القصر / و من سندس اثوب و جسمك وا ×× لحلی و الوانها بیض و اغشية خضر / تمت بحمدالله و عونه قصیده رائیه در مدح اهل بیت عصمت و طهارت است که یازده بیت پایانی آن در نسخه حاضر آمده و باقی آن ساقط گردیده است، علی رغم تفحص فراوان در منابع و مصادر قابل دسترس، به نام ناظم این قصیده زیبا دسترسی نیافتیم؛ خط: نسخ، بی‌کا، تا: قرن 9؛ افتادگی: آغاز؛ 1گ (208ر)، 11سطر (8×11)، اندازه: 13/5×18سم [میراث شهاب: س13 ش1و2-177]