القصيدة التائية (ترجمه)

تهران؛ دانشگاه؛ شماره نسخه: 10386/1 آغاز: سقتنی حمیا الحب راحة مقلتی ×× و کاسی محیا من عن الحسن جلت؛ ترجمه: داد مرا شراب دوستی راحت چشم من؛ انجام: و من فضل ما اسارت مشرب معاصری ×× و من کان قبلی فالفضایل فضلتی خط: نسخ و نستعلیق، کا: محمد بن عبدالله، تا: 12 محرم 999ق؛ محشی بسیار با امضای بسمه الله تعالی، ملا علی قوشچی، منه دام ظله؛ اهدایی: محمد علی ناصح؛ کاغذ: سمرقندی، جلد: تیماج، 82ص (1-82)، اندازه: 12/5×19/5سم [ف: 19-505]