قصص قرآن

1. مشهد؛ رضوی؛ شماره نسخه: 10450/1 آغاز: الحمدلله رب العالمین و العاقبة للمتقین ... فاما بعد روایت میکند محمد بن اسماعیل البخاری باسنادی که او را بود از امام المتقین جعفر صادق علیه السلم، و او از پدر خویش سید شباب اهل الجنة امیرالمؤمنین حسین بن اسدالله الغالب امیرالمؤمنین علی بن ابی طالب (ع) که گفت؛ انجام: گفتند اگر ما را ازین دو قصه خبر کنی، بتو ایمان آریم. خواجه صلی الله علیه و سلم بر جهودان خواند. گفتند راست میگویی و در توریه نیز چنین است، و هیچ ایمان نیاوردند. کتابی است مفصل که از قصه عزازیل شروع می‌شود و به داستان اصحاب کهف ختم می‌شود، نثر کتاب می‌نماید که تألیف آن قبل از قرن هشتم هجری بوده، و کاتب کلمات فارسی را اعراب کرده است مقداری از متن مزبور با قصص الانبیاء ابواسحق ابراهیم نیشابوری مقابله و مقایسه شد، مجانستی بین آندو دیده نمی شود؛ خط: نسخ خوش، کا: محمد تبریزی، تا: 999ق؛ جلد: تیماج مشکی، 16سطر، اندازه: 15/5×24سم [ف: 9-328]