قصص الانبياء

25. تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: 8144 آغاز: بسمله - روایت کرد محمد ابن اسماعیل بن ابراهیم بخاری، باسنادی که او را بود ... [فرسوده] و امام جعفر صادق رضی الله عنه و او از پدر خود، شباب اهل جنت امیرالمومنین حسین بن اسدالله الغالب علی بن ابی طالب که گفت روزی در خدمت خاتم النبیین و فخر المرسلین؛ انجام: و این قصه [اصحاب کهف] و ذوالقرنین را نزول بدان سبب بود که جهودان نزد رسول صلوات الله علیه می‌آمدند و می‌گفتند اگر ما را از این دو قصه خبر دهی بتو ایمان آریم خواجه صلوات الله علیه از حق جل جلاله درخواست که ... به روایت: محمد ابن اسماعیل بن ابراهیم بخاری، نسخه قصص الانبیای فارسی ای است با نثری کهن از قرن ششم یا هفتم که در مناطق شرقی جهان اسلام بسیار تکثیر شده و نسخه‌های فراوان دارد، این قصص الانبیاء ــ که مؤلف آن به درستی روشن نیست و شاید اصلا متنی ترجمه‌ای باشد ــ با حدیثی از حضرت صادق (ع) از امام حسین (ع) شروع می‌شود که در آن جابر بن عبدالله انصاری از رسول (ص) درباره نخستین آفریده، یعنی نور محمدی سوال می‌کند، به گواهی منزوی، نسخه‌های اثر با هم جدایی بسیار دارند، دستنویس حاضر در سرگذشت اصحاب کهف (اواخر ماجرا) پایان می‌یابد و از آخر ناقص است؛ خط: نستعلیق تحریری، بی‌کا، تا: قرن 11 و12؛ نسخه هندی است، دارای رکابه؛ جلد: مقوایی، 184گ، 15سطر، اندازه: 12/3×18/8سم [ف: 27/1-267]