قصه شیخعلی میرزا

تهران؛ سلطنتی؛ شماره نسخه: 1982 آغاز: بسم الله الرحمن الرحیم. حکایت. نواب شیخعلی میرزا اوقاتی که در ملایر حکومت داشتند از خاقان مغفور خواهش نمودند که نقاره خانه و عمله آن بایشان مرحمت شود که در دولت آباد بنواختن کرنا و نفیر غلغله بچرخ اثیر اندازد خاقان مغفور عرض ایشان را پذیرفته جمعی را با اسباب نقاره خانه بملایر فرستادند پس از چندی که اهل ملایر نیز در نواختن نقاره خانه استاد شدند بخدمت بعضی از ندمای شاهزاده آمده خواهش نمودند که ندما طریقی نمایند که شاهزاده از عمله نقاره خانه طهران رنجیده ایشان را اخراج و اهل ملایر را برقرار فرمایند ... ؛ انجام: حکایت: پسر یکی از علمای عصر می‌خواست بمادر خود کاغذی نویسد شعری مناسب از دیوان خواجه حافظ طلب می‌نمود بعد از تفحص بسیار شعری پیدا کرده کاغذ را نوشت رفقای مجلس کاغذ را مطالعه کرده دیدند این بیت را از خواجه نوشته است. ما در پیاله عکس رخ یار دیده ایم ×× ای بی خبر از لذت شرب مدام ما. وجه مناسبت را از آقازاده پرسیدند در جواب بعد از تبسم و شکر خند گفته بود که تعجب از شما دارم که وجه مناسبت باین وضوح را سوال می‌نمایندو حال آنکه ابتدای شعر خطاب بمادر است رفقا آقازاده را تحسین بسیار نموده و دیگر هیچ نگفتند. پیش کش حضور ... السلطان ناصرالدین شاه قاجار خلدالله ملکه و اید عیشه نمود غلام جان فشان آستان معدلت بنیان تولوی خان در شعبان یک هزار و سیصد و سیزده 1313 سی و دوم درجه جدی در دار الخلافه طهران تحریر شد. تمه. خط: نستعلیق عالی، کاتب = مؤلف، تا: 1313ق؛ مهر: کتابخانه دولت علیه ایران 1329؛ مجدول، مذهب، با یک سرلوح منقش مذهب؛ 46ص، 9سطر، اندازه: 12/5×19/5سم [ف: 7-551]