قصه خضر و امیرالمؤمنین (ع)

3. مشهد؛ رضوی؛ شماره نسخه: 15194 آغاز: برابر؛ انجام: از تف آتش به بخشایش نجات ×× روزیش کن باقیات صالحات خط: نستعلیق، بی‌کا، تا: جمادی الاول1302ق، جا: ارومیه؛ مصدر است به «معراج نامه» تقریباً در هزار بیت که با توجه به سستی ابیات احتمالاً از شجاعی، ناظم فوق می‌باشد، در چند بحر مختلف سروده است بدون این که ارتباط موضوع از بین برود، «اگه شده کان گفتگویش ×× لبیک زنان بگرد کویش / چون واقف علم من لدن نیست ××شاه دو جهان کتف معنی است / امر کرده بجبرئیل امین ×× ایخداوند آسمان زمین».بعد از 200 بیتی در بحر دیگر منظومه ادامه می‌یابد: «رو نمودم بجبرئیل امین ×× گفتم این کیست با چنین آمین / گفت او یوسف صدیقست این××باری داری طریقت این /چه بشناختم یوسف از ره دور ×× فرود آمد از غرفه تخت نور / بمشتاق آمد به پهلوی من ×× ببوسید آندم سر و دوش من»، آغاز: «بسمله، شاهنشه ملک لایزالی ×× خورشید قضای بی زوالی»، انجام: «تمام شد کتاب معراج نامه ×× بتوفیق خداوند یگانه» (ص 2-67)؛ واقف: حسین کی استوان، آبان 1348؛ 40گ، 15سطر، اندازه: 10/5×17سم [ف: 17-141]