قصاید خمسه

تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: 9108 آغاز: وقار ابن وصال: دل در غم و خاطر دژم و سینه به تاب است ×× شهری به خروش است و جهانی به عذاب؛ انجام: تا شاخ گل بلرزد از باد مهرگان ×× تا بر دمد بنفشه و سوری به نوبهار / چون سرخ گل هماره بمان شاد و سرخ رو ×× خصمت بنفشه وار سیه روی و سوگوار؛ انجامه: «حسب الاشاره بندگان ذی شوکت و شان سرور اهل صفا و قبله ارباب وفا حضرت مرتضوی حسب مصطفوی نسب سرکار مشیر الملک دام اقباله العالی به تحریر قصاید خمسه پرداخته شد. ولی دریغ که از پریشانی زلزله میسر نشد که از خطش حظی برده شود یا چنان که پیش نهاد خاطر فاطر بود در خورد حضور مبارکش گردد از آن که در این اوضاع باد و خاک پاک کردن غبار و خاک از قلم دشوارتر از بر شدن بر افلاک است. اگر خداوند حیات عاریت بر قرار دارد ازین بعد امیدوارم که چیزی در خور ملاحظه جنابش این شکسته بال بر نگارد و من الله التوفيق» خط: نستعلیق ممتاز، بی‌کا، تا: قرن 13؛ مهر: کتابخانه جعفر سلطان القرایی و یادداشت ایشان که معتقد است نسخه خط داوری پسر وصال شیرازی است؛ مهر: «شعاع 1315» (بیضی)؛ جلد: مقوا، 18گ، 9سطر (12×7/5)، اندازه: 13×9/5سم [ف: 29/2-768]