قسطاس الاطبا

4. مشهد؛ رضوی؛ شماره نسخه: 8734 آغاز: بسمله هو الله احد الله الصمد که پایه حقیقت بیچونش از دایره دریافت و احاطه شناخت برتر است و تفکر ادراک کنه ذاتش کاشف انوار تجلیات (تا این گوید) و بعد خادم اطبا ... که چون بچندین طبقات از آبا و امهات حلقه خانزادی (کذا) و بندگی بگوش عقیدت نیوش دارد؛ انجام: هیچ آفریده را نشود خوردنش نصیب ×× ای آفریدگار پس از آفریدنش از نمط کتاب قسطاس الاطباء کتاب دیگر اوست؛ خط: نستعلیق، بی‌کا، بی‌تا؛ انجام این رساله که بالغ بر ده ورق است با انجام «الفاظ الادویه» یکی است، بلافاصله پس از آن منقولاتی است از کتب و رسالات طبی و غیر طبی از قبیل شفاء ابن سینا و شرح قانونچه و مخزن الادویه و در میان آنها رساله مختصری است مشتمل بر ده ورق در ادویه که احمد بن لطف الله مولوی افندی آنرا از ترجمه ترکی رساله‌ای که به زبان فرنگی بوده تعریب نموده است. آغاز: «بسمله حمد له اما بعد فاقول ان طائفة الافرنج المهتمین بصناعة الطب لما وجدوا الارض الجديدة (یعنی قاره امریکا) صرفوا همتهم فی تجربة ما وجدوا فيها من الاعشاب و العقاقیر المختصة بها فوجدوا فيها اشياء كثيرة تنفع في دفع الامراض الصعبة التي عجز الاطباء عن مداواتها مثل خشبة الصينية الخ»، انجام: «و الظن الغالب ان فعله اولى من تركه و من الله التوفيق»؛ 392گ، 21-22سطر، اندازه: 14×20سم [ف: 19-224]