اخلاق ناصری

156. تهران؛ ملی؛ شماره نسخه: 3600 آغاز: برابر؛ انجام: اما چون این نقد بجای خود بد این معنی بذیل خاتمه پیشین را دارد؛ خط: نستعلیق خوش، کا: عزیزالله حسینی، تا: 1271ق، جا: مازندران، حسب امر حاکم مازندران؛ آخر نسخه: «گر در خیال چرخ فتد عکس تیغ او ×× از یکدیگر جدا شود اجزای آسمان. صورت اتمام پذیرفت امید از کرم مطالعه کنندگان آنستکه هر سهوی یا نسیانی ملاحظه فرمایند عفو نمایند»؛ کاغذ: فرنگی، جلد: تیماج سبز با ترنج و نیم ترنج ضربی مقوایی، 121گ، 15 سطر (7×13/5)، اندازه: 14×21/5سم [ف: 1 – 348]